
Vanilya böyle gözüküyor aslında...


Eveet, yaklaşık bir ay sonra da olsa, döndüm bu konuya. Yine aklımdan birden fazla şey aynı anda geçiyor.
Doğudan gelen şeyleri Batıdan öğrenmek zorunda kalmak (Vanilya gibi) aslında Türkiye deki insanların zihniyet sorunundan kaynaklanıyor sanırım.
Batı dışardan aldığı şeyleri hiçbir şey olmamış gibi bünyesine katmaya çalışmaz mesela.
Türkiye de böyle şeylerin üstüne düşünmek bile gereksiz görülüyor. Çünkü doğulu insan hep bir 'sosyete' (burda toplum manasında, yani magazin basınında geçen manasında kullanmıyorum bu sözü) olduğunu ve ona uymak gerektiğini düşünüyor. Yani Türkiye nin batılılaşma serüveni son derece doğulu sebepler taşıyor. Yani aslında doğulu düşünüldüğü için batılılaşılmaya çalışılıyor...
Bu bana hep komik gelmiştir mesela...
Tabii bir faktör daha var. Batı ne bulduysa kitlelere mal etmeye çalışır, doğulu toplumlar ise hep 'exclusif' olanın peşinden koşmak isterler. Yine tam bir zıtlık...
Batı yı da 'şık bir klüb' gibi görme sanrısı da aslında yine bu doğulu isteğin bir sonucudur.
Batı da kendi isteklerini kendi yarattığı bir doğu tahayyülüne yansıtmıştır... (Projeksiyon?) Yani iki tarafta birbirlerini bütün çıplaklığı ile 'görmek' yerine, kendi kendilerini yansıtmayı yeğlemişlerdir...
Yine asıl konuya kadar gelemedim...
***
Şu berbat suni Vanilya şekerlerinden kurtulmak lazım ! Ben de kendimden başlayacağım ilk önce ! Hiçbir şey bulamazsanız sakız veya zencefil kullanabilirsiniz aroma olarak... Suni şeylerden mutfağı kurtarmak lazım... Bunu felsefi olarak, hayat görüşü olarak yapmak lazım...
***
Milchreis ve sütlaç aynı şey değil. Milchreis Türkiye deki sütlaca benziyor, ama daha basit. Normalde hiç kendim sütlaç yapmadığım için (bu yüzden senelerce de yemediğim için) ben sütlacın çok zor birşey olduğunu zannediyordum. Sonra bir gün sütlaca benzeyen Milchreis denen şeyin hiç de zor olmadığını, hatta çok kolay olduğunu yine tesadüfen gördüm. İşte o gün sütlaç yapmaya karar verdim, gördüğüm şeyden çok farklı ve zor olamayacağını düşünerek...
İnanılmaz çok tarif okudum böyle basit birşey için... Ama yine hiçbir tarife uymadan kafama göre takıldım. Esinlenmiş oldum en azından tariflerden...
Sonra yine unuttum 'tarifi' doğaçlama takıldığım için... 6 ay sonra tekrar sütlaç yapmak istediğimde aklımda yine hiçbir şey kalmamıştı...
İşte şimdi bu yüzden yazıyorum bu konudaki bulgularımı...
En son bulgularım:
Pirinç unu 'Milchreis' tarifinde yok ama sütlaç tarifinde var. Koymak da bence fayda var, daha muhallebi havası veriyor karışıma...
Şeker (abartmamak lazım)
Yumurta sarısı (bence güzel bir renk veriyor, ayrıca daha koyu kıvamlı hissi veriyor)
Tereyağ (Sütlaç a normalde konmuyor ama bence biraz tereyağ her yere uyar, daha ağır oluyor dediğim gibi)
Nişasta ( o komik pudding kıvamını veren şey sanırım)
Tuz (bir parça, çok az)
Pirinç ( Değişik pirinçler var. Hatta yurtdışında sırf bu iş için fazla pelte salan 'yuvarlak' denen bir pirinç var. Burdaki iyi pirinç bence bu işe uygun değil. Kötü pirinç sanırım daha uygun bu işe)
Aroma olarak dediğim gibi ya gerçek vanilya bulmak lazım veya alternativ düşünmek lazım. Ben zencefili ( tabii tazesini! ) çok seven biriyim ve her yere çok yakıştırıyorum. Ama zencefil sevmeyen insanlar var. Bunu aklım almıyor ama var işte! Onlar da kendi başlarının çaresine baksınlar... Damla sakızı alternativi de var...
Hadi iyi doğaçlamalar...
10 Temmuz 07
Yine, yeni, yeniden Sütlaç!
Efenim bir halk tatlısı olarak gördüğümüz sütlacı gerçek vanilya ile yapmaya kalkışınca, tatlı birden aristokrat oldu çıktı ! :-) Markette 20 Milyon a vanilya var. Bence ona açıklama falan da eklemek lazım... Çünkü özel bir tekniği var bildiğim kadarı ile o kahverengi şeyin içerisinden vanilyayı çıkarmak için.
Neyse ben hiç değilse bir tarif yazacağım. 'Tarif' benim gibi insanlarda pek olmayan birşey, yani birşeyin yazı ile değiştirilemez bir hale gelmesi bende Eflatun da olduğu gibi aslında bir korku ve endişe yaratıyor.
Bu tarif de internetten değil, eski ama gerçekten eski, yaprakları sararmış bir yemek kitabından...
Malzemesi:
2 litre süt
3 çay fincanı su
1 çay bardağı pirnç
2 silme çorba kaşığı nişasta
2 silme çorba kaşığı pirinç unu
1,5 çay fincanı toz şeker
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder