Paris etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Paris etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2011-02-03

Blaise Cendrars 1887_1961

Chagall ile aynı yılda doğmuşlar, Chagall ın Paris (1910-1914) yıllarında Cendrars da orda imiş, bundan yüzyıl evvel...
Chagall Istanbul a gelmiş, doğru hatırlıyorum. Ama Chagall bence Istanbul a yakışmıyor. Zaten sergiye gitmedim. Gitseydim sergiyi severdim muhtemelen... Chagall ın oldukça geç de olsa, Istanbul da sergilenmiş olması iyi tabii ki, ama yine de Chagall Istanbul a yakışmıyor...

2008-05-12

Lavoisier 1743-1794




p.s. Resimler de Wikipedia dan...

17 Nisan 2009

EK

Lavoisier nin bu sayfalarda geçmesinin sebebi hamileliğin 5.ayına kadar elimde olan kitap; SSR di.

From Wikipedia:

Antoine-Laurent de Lavoisier (August 26, 1743 – May 8, 1794; pronounced [ɑ̃ˈtwan lɔˈʁɑ̃ də la.vwaˈzje]), the father of modern chemistry,[1] was a French nobleman prominent in the histories of chemistry, finance, biology, and economics. He stated the first version of the law of conservation of mass,[2] recognized and named oxygen (1778) and hydrogen (1783), disproved the phlogiston theory, introduced the metric system, wrote the first extensive list of elements, and helped to reform chemical nomenclature. He was also an investor and administrator of the "Ferme Générale" a private tax collection company; chairman of the board of the Discount Bank (later the Banque de France); and a powerful member of a number of other aristocratic administrative councils. All of these political and economic activities enabled him to fund his scientific research. However, because of his prominence in the pre-revolutionary government in France, he was beheaded at the height of the French Revolution.

***

'As one of twenty-eight French tax collectors and a powerful figure in the unpopular Ferme Générale, Lavoisier was branded a traitor during the Reign of Terror by French Revolutionists in 1794. Lavoisier had also intervened on behalf of a number of foreign-born scientists including mathematician Joseph Louis Lagrange, granting them exception to a mandate stripping all foreigners of possessions and freedom.[7] Lavoisier was tried, convicted, and guillotined on May 8 in Paris, at the age of 50.

Lavoisier was actually one of the few liberals in his position. One of his actions that may have sealed his fate was a clash a few years earlier with the young Jean-Paul Marat whom he dismissed curtly after being presented with a preposterous 'scientific invention'. Marat subsequently became a leading revolutionary and one of the French Revolution's more extreme "professional common men."

2008-01-29

UMP ve Türkiye

Milliyet 29 Ocak 08
Fransa'da iktidar üyesi 11 vekilden Türkiye karşıtı bildiri
Fransa'da, iktidardaki Halk Hareketi Birliği (UMP) üyesi 11 milletvekili, Türkiye'nin AB üyeliğine karşı çıkılması için bir bildiri yayımladı. Bildiride, ''Türkiye'nin entegrasyonunun, birliğin mali bütçesinde şok etkisi yaratacağı'' ileri sürüldü.
UMP'nın AB işlerinden sorumlu temsilcisi Alain Lamassoure'un girişimiyle kaleme alınan ortak bildiride, ''AB'nin sınırları olabilmesi ve siyasal açıdan varolabilmesi için Türkiye'nin AB üyeliğine karşı çıkılması gerektiği'' kaydedildi.
Fransızlar'ın yüzde 71'inin, Almanlar'ın ise yüzde 66'sının Türkiye'nin tam üyeliğine karşı çıktığı ifade edilen bildiride, Suriye, Irak ve Azerbaycan ile sınırı olan Türkiye'nin, AB üyesi olamayacağı öne sürüldü.
Bildiride, ''Sınırsız bir Avrupa, siyasal Avrupa düşüncesinin ölümü demek'' ifadesi kullanıldı.
''Türkiye'yi AB üyeliğine kabul etmenin büyük bir yanlış olacağı'' görüşü savunulan bildiride, Türkiye'nin birliğe katımının mali açından büyük bir şok yaratacağı ve AB'yi tehlikeye atacağı'' iddia edildi.
Bildiride, ''Türkiye'nin AB'ye entegrasyonunun AB'nin yıllık bütçesinin 4'te 1'ini oluşturduğu ve bu entegrasyonun birliğin mali bütçesini şok edeceği, yeni Avrupa'yı tehlikeye atacağı'' öne sürüldü.
Bildiride, Türkiye'nin katılımının AB çiftçisini yılda 11.3 milyar Avro zarara sokacağı, 1915 olaylarıyla ilgili Ermeni iddialarını kabul etmemesinin de Türkiye'nin AB üyeliği önünde engel olduğu görüşü savunuldu.
Lamassoure dışında bildiride şu milletvekillerinin imzası bulunuyor:
Thierry Briani, Bernard Carayon, Jean-Pierre Decool, Lionnel Luca, Christian Menard, Jean-Frederic Poisson, Philippe Vitel, Richard Mallie, Herve de Charette, Georges Fenech.

2007-12-24

Lautreamont 1846-1870

Lautreamont (1846 - 1870) tanınmış bir gerçeküstücü olarak bu blogda yer almalı idi. Lautreamont 'Van Gogh ve Şizofreni' teması altında okuduğum kitaplarda karşıma çıktı. (En azından aklıma şu anda geldiği şekli ile) Özellikle Artaud nun Van Gogh un intiharı hakkında yazdıklarında Lautreamont dan bahsediliyor. Bunun dışında 19.yüzyıl zaten ilgimizi çeken bir yüzyıl, 19.yüzyılda Paris, gerçeküstücülük şimdilik aklıma gelen serbest çağrışımlar... Gaston Bachelard ın 'Su ve Düşler' kitabında tekrar karşımıza çıktı...

2007-11-26

Paris, Val-d Oise

26.11.2007 Le Figaro

Après le décès de deux jeunes circulant sur une motocross qui a percuté une voiture de police, de violentes échauffourées ont éclaté dans ce quartier sensible du Val-d’Oise.
La fumée noire qui obstruait hier soir le ciel de Villiers-le-Bel, dans la banlieue nord Paris, le disputait au rouge vif des flammes des véhicules incendiées. C’est tout un quartier qui s’est mis à flamber après un dramatique accident au cours duquel deux adolescents ont trouvé la mort en percutant un véhicule de police. Les habitants assistaient impuissants à ces scènes de destruction qui leur rappelaient les nuits chaudes de l’automne 2005.

Hier soir, le poste de police de Villiers-le-Bel a été assiégé par des jeunes gens qui criaient vengeance. Ils y ont mis le feu, caillassant les voitures de police alentour. Le bureau de police et la gare d’Arnouville, commune voisine, ont été saccagés. Le frère de l’une des victimes, Omar Sehhouli, expliquait vouloir «que tous les policiers responsables soient condamnés». Moushin, 15 ans et son ami Larami, 16 ans, étaient partis «faire du cross dans les champs», assurait-il.

Selon lui, les échauffourées déclenchées après l’accident «ce n’est pas de la violence, c’est de la rage qui s’exprime». «Ces deux petits, tout le monde les connaissait dans la cité», a-t-il ajouté, soulignant que les deux adolescents «n’avaient pas de casier judiciaire».

Selon la police, il ne s’agissait pas d’une course-poursuite. Les deux jeunes circulaient «à vive allure», «non casqués», sur un «engin volé». Ils ont percuté de plein fouet la voiture de police. Ils auraient «grillé une priorité». L’accident s’est produit dans la ZAC de la Tolinette, un quartier sensible de Villiers-le-Bel.

Dès 18 heures, «entre 50 et 100 jeunes ont commencé à brûler des poubelles après avoir incendié deux voitures». Quatre véhicules de police se sont d’abord rendus sur place, avant de rebrousser chemin sous une pluie de projectiles. Les riverains et une élue de la commune se sont plaints de la mobilisation tardive des forces de l’ordre. L’un d’eux confiait : «Certains jeunes montent sur les poteaux électriques pour briser les ampoules et plonger le quartier dans le noir.» Vers 21 heures, les jeunes ont incendié un garage, après l’avoir pillé. Huit policiers au moins et un pompier ont été blessés. Le commissaire de police, chef du district, a été pris à partie et souffre d’un traumatisme crânien.



Un McDo incendié, un commissaire molesté


Le maire de Villiers, Didier Vaillant, s’est également rendu sur place, mais a dû rebrousser chemin lui aussi devant l’hostilité des assaillants, munis de cocktails Molotov.

Devant des riverains médusés, les jeunes brûlaient les voitures à la chaîne. Par petits groupes de quatre ou cinq, à pied ou en scooter, ils harcelaient les forces de l’ordre et les pompiers. Les soldats du feu étaient obligés de dresser des barricades pour pouvoir intervenir sur les foyers d’incendie à l’abri des projectiles.

De ronds-points en ronds-points, les carcasses enflammées achevaient de se consumer. Un ballet ininterrompu de véhicules de police et de pompiers rythmait la nuit de ce quartier qui semblait livré à la folie, malgré l’envoi de renforts en CRS venus épauler les forces de police locales débordées. «Ça va chauffer !», lançaient les jeunes en capuche, en traversant la ville. On entendait un peu partout des cris, des détonations.

Les vitrines des concessionnaires Honda et Peugeot ont été détruites, une autre concession incendiée. Le McDonald’s a brûlé en partie. Une odeur de soufre se répandait dans les rues. Les voitures des habitants du quartier rentrant chez eux étaient contraintes de rouler sur des débris encore fumants. Des coups de klaxon résonnaient entre les barres d’immeubles, tandis que des jeunes promettaient de faire «pire que lors des émeutes de 2005».

2007-11-19

Sarkozy wants everyone to have nuclear power - French nuclear power

'Sarkozy wants everyone to have nuclear power - French nuclear power'
Bu başlık IHT den. Pek hoşuma gitti. Bu ama uzun zamandan beri olan birşey...Fransızlar nükleer enerjide kendileri için karlı bir sektör görüyorlar.


Sarkozy wants everyone to have nuclear power - French nuclear power
By Katrin Bennhold
Thursday, November 15, 2007

PARIS: Six months into his term, President Nicolas Sarkozy is aggressively pursuing a new policy to give Muslim countries access to nuclear power - and win lucrative contracts for France's energy champions in the process.

After signing a memorandum of understanding with Libya in the summer, Sarkozy struck a preliminary cooperation accord with Morocco last month. Diplomats say he is planning to discuss nuclear power during trips to Algeria in December and Saudi Arabia in January.

Between them, state-controlled nuclear power giant Areva and Electricité de France are also talking to Jordan, the United Arab Emirates, Turkey, Yemen, Egypt, Qatar and Tunisia. Regional cooperation on nuclear power is a pillar of the president's diplomatic pet project - a Mediterranean Union gathering countries in North Africa, the Middle East and southern Europe into a bloc.

Sarkozy's strategy on nuclear power is emblematic of his declared ambition to conquer new markets and reassert influence in a region that is home to many former French colonies. It also goes to the heart of a 21st century dilemma: Rising concerns about energy security and climate change are fueling a global comeback in nuclear energy just as proliferation has surged to the top of the political agenda - particularly in relation to another Islamic country, Iran.

Indeed, the West - with Sarkozy playing a prominent role - is pressing for ever tighter sanctions against Tehran on suspicions that its nuclear power plan masks an effort to get the nuclear bomb.

"The growing interest in nuclear power requires an appropriate response in the non-proliferation system," Annalisa Gianella, personal representative on proliferation of Javier Solana, the European Union's foreign policy chief, said in a telephone interview. The challenge, she added, is to avoid increased military use.

Nowhere is this challenge more acute than in the Muslim world, where security concerns are inflated by growing Islamic militancy - and, in the case of some Sunni Arab nations, by rivalry with a Shiite Iran, plus suspicion of a nuclear-armed Israel. There is also a widespread perception that the West is reluctant to share nuclear technology - which in turn fosters militancy.

Sarkozy voiced the challenge quite starkly in a speech Aug. 27 outlining foreign policy priorities. "Preventing a confrontation between Islam and the West is helping Muslim countries, as France proposes, to access the energy of the future: nuclear power," he said. Failure to do so, he warned, would lead to "an explosion of terrorism."

Reaction has been mixed. Some security experts warn of terrorist groups targeting nuclear installations or transports, others of the rivalry between Arab nations and Iran on uranium enrichment, a technology that can produce weapons-grade material.

"The Saudis are terrified of Iran acquiring nuclear weapons and will almost certainly try to acquire nuclear weapons, too," said Richard Perle, chairman of the Defense Policy Advisory Board in President George W. Bush's first term who is now a resident fellow at the American Enterprise Institute. "We need to do a lot of work on safeguards before we start building reactors in countries where the risk of proliferation is high."

Gianella, by contrast, welcomed the French initiative "because the French are proving that there is no denial policy against Muslim countries." In an e-mailed response, Dennis Spurgeon, assistant secretary of nuclear energy at the U.S. Energy Department observed more generally: "The United States supports the expansion of nuclear energy for peaceful purposes worldwide."

Out of 439 reactors now operating in 30 countries, only two are in a Muslim nation, Pakistan, according to the International Atomic Energy Agency. A third plant is under construction in Pakistan with help from China, while Iran has been working on its first reactor with Russian support.

In recent months, at least a dozen other Muslim countries have expressed interest in nuclear power. Solana, attending a meeting of ministers from around the Mediterranean on Nov. 6, said he was "struck by the fact that in the past year countries such as Morocco, Egypt and Jordan have started ambitious nuclear programs, something that was unthinkable only two years ago."

The change has sent Western governments and international institutions scrambling to tighten policing without violating the right of signatories to the Nonproliferation Treaty to nuclear technology for civilian purposes.

The emerging consensus is that countries wanting to launch their own civilian program should get access to nuclear fuel, but not the enrichment technology that can yield nuclear fuel but also weapons-grade material.

Britain has floated the idea of international bonds to guarantee access to nuclear fuel. Solana, who is convening an international meeting on the issue in January, has urged the creation of an international enrichment center under "multilateral supervision" that gives "all states equal access to fuel at competitive prices." Mohamed ElBaradei, head of the IAEA, has suggested that his agency could supervise an international enrichment site.

Meanwhile, developing countries want to avoid depending on a handful of wealthy nuclear powers, and companies in France, Russia, the United States or Japan are eager to secure their share of a new nuclear power market.

"If we don't sell nuclear energy to these countries, the Russians will," said François Heisbourg, director of the Foundation for Strategic Research.

Sarkozy has been the most vocal head of state in touting his country's nuclear know-how. According to an Areva employee who insisted on anonymity but had heard the remark, the chief executive, Anne Lauvergeon, joked that with Sarkozy in the Élysée palace, Areva could "get rid of its sales department."

For now, the most profitable markets for Areva and EDF are in East Asia, a company spokesman said. There are 33 reactors under construction worldwide, nearly half of them in Asia, according to the World Nuclear Association. Forty of 94 planned reactors are in China and India alone.

But North Africa and the Middle East are a tantalizing longer-term prospect: Several of the countries have gas and oil reserves and are awash in dollars thanks to high energy prices. They prefer to export their fossil fuel at high prices rather than using them up at home - and want to prepare for when reserves run out.

This is an article from İHT. I didin t understand the comment 'President Ahmedinecad' made, but I have published it. What has your comment to do with this article, President?

I also didn t understand the question of your comment. But I can say very generally that everybody reads Bible or Quran literally. Forget about this!!!!!!!! These are the texts you have misunderstood. You don t understand these texts if you take them like a normal book. It is completly unimportant if the son to be sacrificed calls Isaac or Ismael or Jesus or Muhammed or etc.,,, People missed the main idea abaot these texts... It is not a book of history lesson...

2007-07-02

Bugünden bu kalsın; Chopin Berceuse


Fryderyk Franciszek Chopin (Frédéric François Chopin auch Fryderyk Franciszek Szopen)
*1810 in Żelazowa Wola, nahe Warschau/Polen[1]; † 17. Oktober 1849 in Paris

Bu gece için tavsiye;
Ninni (Berceuse Des-Dur (1844)

Hayat hikayesinde Varşova, Viyana ve Paris in olması hoşuma gitti. Alttaki alıntı Wikipedia dan

In den Jahren zwischen 1829 und 1831 hielt sich Chopin abwechselnd in Warschau, Wien und in Paris auf. Er gab mehrere Konzerte, denen Publikum wie Fachpresse großes Lob zollten. Die „Allgemeine Musikalische Zeitung“ in Leipzig hob die „ausgezeichnete Zartheit seines Anschlags, eine unbeschreibliche mechanische Fertigkeit, sein vollendetes, der tiefsten Empfindung abgelauschtes Nuancieren“ hervor und bezeichnete ihn als „einen der leuchtendsten Meteoren am musikalischen Horizont“. 1829 war es auch, als Chopin sich in die Konservatoriumsschülerin Konstanze Gladkowska verliebte, er beichtete es seinem Freund Titus. Die verheimlichte Leidenschaft endete für sie, da Vater Nicolas Chopin angesichts der 1830 im damaligen Kongresspolen ausgebrochenen Aufstände gegen die Fremdherrschaft seinem Sohn riet, vorerst im Ausland zu bleiben. Die endgültige Übersiedlung Frédéric Chopins nach Paris erfolgte im Jahr 1831. Der Abschied von seiner Heimat Polen war ihm nicht leicht gefallen.

2007-06-07

Odilon Redon 1840 1916

Bir zamanı anlamak bir tek kişiyi, bir tek kitabı değil, birçok şeyi anlamayı gerektirir.
Odilon Redon da 19.yüzyılın sonu ile 20.yüzyılın başında yaşamış sanatçılardan.

2007-06-05

Là-bas by J.-K. Huysmans 1891


Önemli olan yıl. 1891. Bu kitabın da 1891 de yazıldığına inanamıyorum. Arada o kadar çok fark var ki... 'On Aphasia' kitabını kastediyorum. Kategorileri farklı. Bunu biliyorum.
Üstelik bu kitap yine hayatta yeterince 'selektiv' (seçici) olmadığım veya olamadığım için beni bulmuş bir kitap...
Pazar günü Viyana da her yer kapalı olur. (Bu arada Viyana tabii ki giderek daha seviml i oldu. Yoksa Pazar Günü sendromu diye birşey vardı Viyana da) Ama gerçekten her yer. (Türklerin yaşadıkları yerlerde birkaç dükkan açık oluyor ama onlarda da yiyecek oluyor haliyle...)
Nasıl olmuşsa o zamanlar 'kitabım' bitmiş... Bu sigara tiryakisinin sigarasının kalmaması gibi birşeydir...
Yine nasıl olduysa açık bir dükkan bulmuştum, eski kitaplar ve plaklar satan... Güzel bir dükkandı.
O zamanlar kendime karşı daha acımasızdım ve anlamadığım kitaplar okuyarak Fransızcayı öğrenebileceğimi zannediyordum. (:-) Şimdi buna sadece gülebiliyorum.) Almancayı da o şekilde öğrenmemiş miydik? Barbar metotlarla ? (Bu başlı başına bir konu. Gerçekten dil öğretme konusunda gereksiz sert, son derece eski model öğretmenler vardı Avusturya Lisesi nde. Aptal Türk Burjuvasının içerisinde de faşist mazo tipler olduğu için bu Nazi metotlarına hayranlık duyuyorlardı.)
'Laissez -faire' in Alman-Avusturya ekölünden pek uzakta olduğunu orda öğrendim.
Avusturya nın kendisi daha iyi bir noktada idi. Şu anda da daha iyi bir noktada birçok okul. Ama belli aşamalardan geçilerek bir yerlere gelinmiş...Şartlar bazen asıl ülkeden uzaklık yüzünden o şekilde oluşuyor...
Yine hiç istemediğim ve aklımda olmayan şeyler yazıyorum.
Aslında sadece not almak istiyordum. Sadece Kant ve Einstein okuyarak Avrupa yı anlayamazsınız... Avrupa da bir bütün. Siz onu işinize geldiği gibi algılamaya -üstelik de hiçbir şey bilmeden ve okumadan- sadece bir ideolojinin dar çerçevesi içerisinden anlamaya çalışıyorsunuz. Belki Pozitivizmin sizi inandırdığı gibi 'geri ve ileri' yok...
Başkalık var... Ayrı, ayrı yollar var, bazen birbirine benzeyen, bazen birbirinden ayrılan...
Bu romanı tabii ki üniversitede okuduğum teorik kitaplardan ayrı bir yere koyuyordum ama birden bire aslında 'Aydınlığın' hiç bahsedilmeyen bir karanlık yüzü olduğunu gördüm... Veya hissettim... 'Gördüm' biraz fazla ileri gidiyor...
Üstelik kitabı hala okumadım... Ama kitabın anladığım yerleri aklıma birçok şey getirmiştir...
En son yine hala bitmeyen Oda Toplama Serisine havale ediyorum bu kitabı ve çağrışımlarını... Belki geri dönecek vaktim olur, eğer olmazsa da belki başkaları başka şeyler bulurlar bu çağrışımlar da...

***
Ek: 26 Kasım 2007
Les Fleur du Mal, 1857
Baudelaire

ALCHIMIE DE LA DOULEUR


L'un t'éclaire avec son ardeur
L'autre en toi met son deuil. Naturel
Ce qui dit à l'un: Sépulture!
Dit à l'autre: Vie et splendeur!

Hermès inconnu qui m'assistes
Et qui toujours m'intimidas,
Tu me rends l'égal de Midas,
Le plus triste des alchimistes;

Par toi je change l'or en fer
Et le paradis en enfer;
Dans le suaire des nuages

Je découvre un cadavre cher.
Et sur les célestes rivages
Je bâtis de grands sarcophages.

2007-05-21

Salpetriere


Paris te 19.yüzyıldaki ünlü hastahane.
Salpetriere meşhur bir hastahanedir. Charcot yine orda çalışmış meşhur bir doktordur. Ayrıca Sigmund Freud 1885 ve 1886 yılları arasında Charcot nun yanında öğrenimine devam etmiştir.
Paris in ünlü Belle Epoque zamanında Jane Avril isimli dansçının Salpetriere den olduğu yazıyor yukarıdaki linkte.
19.yüzyıl Batı nın 16.yüzyılda başlamış olan yayılma
politikasının yavaş yavaşta olsa meyvelerini vermeye başladığı yüzyıl. Normalde bir doruk noktası olarak görülür 19.yüzyıl Batı nın gelişiminde, ama aslında doruk noktası olmaktan çok, uzun süredir varolan bir gelişmenin akkümülasyonu demek daha doğru bence... Batı da sivri iniş, çıkışların olmaması için özen gösterililir, bu yüzden doruk kelimesinden kaçınıyorum.
Batı nın en sorunlu sahalarından bir tanesi fakirlik ve sınıf farklılıkları idi. Fransız Devrimi ile bu kontrol altına alınmaya çalışıldı. Bunun dışında başka bir problem akıl hastaları ile nasıl uğraşılacağı idi. Eksorsizim denen kötü ruhları kovma senelerce bir sonuç vermemişti ve bilimin ilerlemesi ile artık bunun dini bir gerilik olduğunu herkes anlıyordu. Batı da üstelik (ki her yerde ama Batı da yine daha fazla) kendine hakim olmak çok önemlidir. Zaten modernitenin temel anlayışlarından bir tanesi doğa üzerinde hakimiyet kurma hayalini gizler, ki bu tesadüfi bir hayal değildir. Senelerce Asya nın ve doğunun doğal zenginliği yüzünden ezilmiş bir Avrupa kimseye muhtaç olmak istememektedir. Özerk (otonom), kendi kendine yeter olma hayali vardır.
Batı da her sahada 19.yüzyılda gözle görülür bir ilerleme varken, akıl hastaları konusunda bilim istenen seviyede değildir.
İşte Freud böyle bir zamanda yaşıyordu ve o zamana kadar olan gelişmeleri aşmak istiyordu, çünkü bütün erişilmiş olan medeniyet seviyesine rağmen bu konuda geri kalınılmıştı ve izlenen zihniyetler de daha yüzyıllarca geri kalma tehlikesini içinde taşıyordu.

Ek: 5 Haziran 2007



Yazıyı daha sonra yazacağım...

6 Haziran 2007

Well, I am here again. I like to restructure everything I have done again and again... Meaning has a time dimension. Time is not only a measure, also a power outside of us.

2007-05-20

Marie Antoinette 2006 Coppola





'Marie Antoinette' 2006 Sofia Coppola yapımı bir film. Sofia Coppola yı 'Lost in Translation' filminden de tanıyoruz.
Marie Antoinette 1755 yılında Viyana da Hofburg da doğdu. Daha 14 yaşında annesi Marie Theres tarafından Fransız sarayına gelin olarak yollandı, uzun süredir savaşan Avusturya ve Fransa nın artık savaşmaması için... Evlilik politik bir hamle idi Kraliçe için. Bunu kendi kızı ile yapmış olması biraz(!) şoke edici.
Ama zaten 'asiller' ve 'köylüler' bu konularda hep aynı taraftadırlar. Birey yoktur, toplum vardır. Papa nın Brezilya da söyledikleri ile Anadolu nun köylerindeki cinsel programın birbiriyle benzeştiğini görebilirsiniz. Çünkü bunun dinden veya dinlerden çok sosyoloji ile ilgisi var. (klasik sağ ideolojinin temel taşlarınan biridir aynı zamanda, toplum bireyi ezer, geçer.)
16.Lui tahta çıktığında çok gençti ve artık çok da yapılacak birşey kalmamıştı.
Coppola nın filmi -sanırım bilerek- Marie Antoinette i bütün kötü ününe rağmen sıradan biri gibi göstermeye çalışıyor. Hatta 'içimizden biri' mantığı bile var filmde. Bazı yerlerde günün gençlği öyyyle zevk olsun diye kostüm balosu düzenlemiş gibi gözüküyor. (Tabii insanın akrabalarından biri Francis Ford Coppola oldu mu, insanın böyle bir lüksü olabiliyor.:-) Yani tarihi bir filmden çok bir kadının Marie Antoinette i nasıl gördüğünü film bize sanki anlatıyor. Film en ufak bir kötü sahne göstermiyor ama aslında Marie Antoinette in sonu kötü. Viyana da bir sarayda başlayan hayatı Paris te o zaman Place de la Revolution denen şimdi Place de la Concorde olan yerde giyotin ile başının kesilmesi ile (1793) bitiyor. İğrenç ve tüyler ürpertici. Hatta bu yetmiyormuş gibi bir de kesik başı sokaklarda gezdirmişler. İğrenç!
Böyle bir kötü son isyan çıktığı zaman bekleniyordu ama 16.Lui ve karısı kaçmıyorlar. En azından film onları öyle gösteriyor, tabii ben tarihçi değilim.
Ama tabii dikkat çekici olan doğumdan ölüme kadar vucütları toplumun malı kalıyor. Bu çok acı aslında. Bu da asil olmanın bedeli herhalde...
Nilüfer Göle güzel bir şekilde 'privacy' kelimesini 'mahrem' diye tercüme etti ama aslında bu tam doğru değil. Batı tarihinde 'mahrem' tanımıyor. Herşey göz önünde olacak çünkü kontrol ve hüküm etme isteği var toplumun birey üzerinde. Batı toplumları hala bu mantık üzerine kurulu... Mesela ben de şimdi düşüncelerimi yazıyorum. Onları 'public' yapıyorum. Olayın iki tarafı var, tek tarafı yok. Özgürlük gibi gözüken şey aslında kontrol isteğini kamufle ediyor...
24 saat kamera tarafından izlenen topluluklar da aslında bir zayıflık. Ama kimse bunu böyle görmüyor.
Yine ama bizim zavallı çiftimiz Marie Antoinette ve 16.Lui ye dönelim. Coppola nın filminde gerçekten zavallı ve masum gözüküyorlar. Bu da klasik tutucu bir bakış açısıdır Avrupa da. Biraz haklıdır ama yine de... Kral ve kraliçe olup 'Ben aslında politikadan hoşlanmıyorum, ben pasta yiyip, içki içip hayatımı yaşamak istiyorum' dersen, olmaz işte! Giyotini boylarsın! Yani devrimciler de kendi açılarından haklılar... Avrupa da hala (!) devrim eleştirmenleri ve taraftarları vardır. Tabii ben biraz basitleştiriyorum ve sivrileştiriyorum ama çünkü konuyu hiç bilmeyenlere anlatmak istiyorum...
Filmde ama 16.Lui ve Marie Antoinnette genç yaşlarında kaldıramayacakları bir yük almış iki iyi yetişmiş genç insan olarak portrelenmiş. Yani onların yerinde kim olsa aynı duruma düşecekti tek hataları kaçmamak gibi anladım ben filmi...Muhtemelen fazla anlam yüklüyorum bu şekerli, pastalı, pembe kostümlü sıradan teenie isteklerle ağır tarihi gerçeklerin ağına yakalanmış biyografiler için...

2007-05-09

Viva la France! II 8 Mai 1945

Bu arada 8 Mayıs 1945 i anmak için dün Paris te bir anma töreni düzenlendi. Şu anda can ciğer beraber politika yapan Chirac ve Merkel ikilisinin daha evvelki versiyonları 2.Dünya savaşında gırtlak gırtlağa gelmiş kişiler idi. 8 Mayıs 1945 Paris in işgalden kurtuluşu olarak bu sefer anti Sarkozy gösterilerin yanında sönük kaldı sanki.
Bu arada Avusturya Televizyonu ORF 8 Mayıs ın anısına Strache ile konuşmuş, o da bugün için 'Trauertag' demiş.
'Trauertag' 'Üzüntü günü' demek, halbuki Nazi rejiminin bittiği günün bence mutlu bir gün sayılması lazım. Ama Avusturya da hala birçok kişi böyle düşünmüyor. Strache aslında bastırılanı telafüz ettiği için ve insanlar sonradan 'çıt, çıt' diyebildiğim için herhalde tercih ediliyor...
Aşağıda AFP (Fransız Haber Ajansı) den bir yazı var dün hakkında.

Jacques Chirac a présidé pour la douzième et dernière fois la cérémonie de la victoire du 8 mai 1945 mardi sur la place de l'Etoile à Paris en compagnie du premier ministre Dominique de Villepin mais en l'absence de son successeur Nicolas Sarkozy, parti se reposer à Malte.
Le président de la République a déposé une gerbe sur la tombe du soldat inconnu et en a ravivé la flamme, avant de saluer les associations d'anciens combattants réunies sous l'Arc de Triomphe, décoré du grand pavois. Selon d'anciens combattants habitués de la cérémonie, il s'est attardé un peu plus longtemps qu'à l'accoutumée auprès des participants, serrant d'avantage de mains. Jacques Chirac est également allé à la rencontre d'un groupe de jeunes installé sur une des tribunes.
La ministre de la Défense, Michèle Alliot-Marie, le ministre délégué aux Anciens combattants, Hamlaoui Mekachera, ainsi que les membres du gouvernement ont participé à la cérémonie. (Patrick Kovarik/AFP)

Place de la Bastille

Dün Paris Bastille Meydanı nda (yukarıda linki olan) Sarkozy karşıtı gösteriler vardı. Bastille 1789 daki ihtilal sırasında tamamen yıkılan hapishane.

2007-04-28

Place de la Concorde






20 Mai 07

After having seen the movie 'Marie Antoinette'. From the link

http://en.wikipedia.org/wiki/Marie_Antoinette#Execution_and_burial

On the morning of October 16, 1793, a guard arrived to cut her hair and bind her hands behind her back. She was forced into a tumbril and paraded through the streets of Paris for over an hour before reaching the Place de la Révolution where the guillotine stood. She stepped down from the cart and stared up at the guillotine. The priest who had accompanied her whispered, "This is the moment, Madame, to arm yourself with courage." Marie Antoinette turned to look at him and smiled, "Courage? The moment when my troubles are going to end is not the moment when my courage is going to fail me." Legend states that her last words were, "Pardonnez-moi, monsieur," (Pardon me, monsieur) spoken after she had accidentally stepped on the executioner's foot.[6]
At 12:15, Marie Antoinette was executed. Her head was exhibited to a cheering crowd. The bodies of Marie, Louis XVI and Madame Elisabeth (Louis' sister) were buried in a mass grave near the location of today's La Madeleine church and covered in quicklime. Following the restoration of the Bourbons, a search was conducted for the bodies. On January 21, 1815, more than twenty years after her death, her corpse was exhumed—a lady's garter helped with identification—and Marie Antoinette was buried at the side of her spouse in the crypt of St. Denis Basilica just outside of Paris, the traditional final resting place of French monarchs.

Paris Paris


Aslında Paris yüzünden bu blogu değiştirmem gerekti. Bu blogda Istanbul ve Viyana dan bahsederken, ilişkim, derin bir ilişkim olan şehirlerden bahsediyordum. Ama arada kaçamak bir flirt de fena değildir diye Paris i düşünmeye başladım...:-) Gerçi Paris konu olarak hep vardı... Yani kuramsal olarak Paris hep vardı arka planda ama şehir olarak onu öne çıkarmak aklıma gelmemişti.
Paris imperyal bir şehir. Yani büyük imparatorlukların baş şehri olmuş şehirlerden... Bu önemli bir fark. Mesela Istanbul ve Ankara arasındaki en büyük fark bence birinin bir imperyal şehir olmuş olması, ötekisinin ise böyle bir tarihi olmayışı. Bu tabiiki eksiklik olarak algılanmamalı ama mimaride ve daha başka şeylerde bir fark yaratıyor.
Paris ama ayrıca modern zamanların önemli bir şehri idi. Yukarıda Fransız Devrimi nin geçtiği yerler olarak Seine nehrinin sağ tarafında kalan Tuileries ve Bastille arası anlatılıyor.

2007-04-11

Jardin des Tuileries


Hayatimiza bir kere girmis olan ama üstünde durulmadigi icin unutulan ne kadar cok sey var kimbilir. Keske unutmamak mümkün olsa. Internet bence hem bilgi, hem de paylasma acisindan güzel bir ortam sagliyor.
Yukaridaki link sizi Paris te bir parka götürecek. Gerci "park" kelimesi ne kadar dogru bu saray bahcesi icin bilemiyorum. Eskiden romanlar vardi, insanlar gitmedikleri, görmedikleri yerleri hayallerinde canlandirmaya calisirlardi. Ama simdi internet var ve bir klik ile bircok seyden haberiniz oluyor.
Elfriede Jelinek (Orhan Pamuk tan evvelki 2006 Nobel ödüllü yazar) yeni romanini web sayfasinda yayinliyormus.

2006-06-29

Delicatessen 1991


Jean Pierre Jeunet hem "Sarküteri" filmini hem de "Le fabuleux destin de Amélie Poluain" adli filmi cekmis... Nasil anlamadim! Tarz benzerligi var, ama arada bu kadar uzun zaman olunca (1991 -2001) insan unutuyor... Ben bu tamamen stilize, ucuk tarzi seviyorum, cok seviyorum...

Ek: Surrealism / Black Comedy / Cannibalism / Food / Post Apocalyptic...gibi kelimeler geçiyor imdb de bu film için. Çok da doğru seçilmiş kelimeler. Pek hoşuma gitti.

Ek:
Amelie ye dönüş.

Neden bilmiyorum birden Yann Tiersen dinleme ihtiaycım doğdu. Sonra film aklıma geldi... İnsan uzun süre evvel izlediği bir filmi tekrar seyredince, sanki kendisinin de başka bir zamanını tekrar yaşıyor. Çok isterdim, düzenli günlük tutmuş olmayı, çünkü o zaman hemen şimdi bulabilirdim. Amelie yi ilk ne zaman seyrettiğimi... İlkinde sinemada idim... En azından böyle hatırlıyorum... İkincisinde başka bir yerde. Üçüncüsünde Istanbul da... Ama hiç Türkçe dinlemedim Amelie yi. Gerek de duymadım. Şİmdi bunun üstüne düşününce aklıma geliyor.
Georgette, Madeleine tiplemeleri bence çok şirin. Gerçi bütün tiplemeler şirin ama yine de... Montmartre da geçtiği aklımda kalmamaıştı meseala... Abesses istasyonu bu sefer başka türlü geçti zihnimden...
Bazı yerleri hiç farketmememişim. Amelie nin Pazar günü para vermeye çalıştığı dilencinin 'Teşekkürler. Pazarları çalışmıyorum.' demesini atlamışım... Komikti.
2001 yapımı imiş. Bunu da bilmek iyi... Jean-Claude Lauzo ın Leolo filmini de hatırlatıyor bu tarz bana...
Zaten Delcatessen. Amelie ve Leolo yu aynı çekmeceye koymak isterdim. Bu yüzden de onları aynı blogda değiniyorum...
Amelie nin bir özelliği psikoanaliz teorilerini film tekniğinde kullanmış olmaları... Yani konu değil, işleniş bana bazı şeyleri hatırlattı...